04 August 2008

Εραστές του απόλυτου Τίποτα!

Κείμενο παλιό, στα χαρτιά μου χρονολογείται το Μάρτιο του 2006. Με αφορμή όμως την ανάρτηση "Το τσιγάρο, η μουσική και η μοναξιά.." ή πιο σωστά ένα σχόλιο σ' αυτήν την ανάρτηση, το θυμήθηκα και το μεταφέρω.


Τίποτα... Πόσο αλήθεια δυσνόητη λέξη. Δυσνόητη ή αβάσταχτη;

"Θετικό" τίποτα... Είναι το ελάχιστο που μπορούμε να βρούμε για να μας παρηγορήσει και να μας ευχαριστήσει στις αναζητήσεις μας. Είναι η ανάμνηση μιας πράξης που έκλεισε ένα κομμάτι το οποίο ομόρφυνε τη ζωή μας, ανέπτυξε την προσωπικότητά μας, κέντρισε το μυαλό μας. Είναι τίποτα, γιατί δεν υπάρχει πια κι είναι θετικό γιατί άφησε μια γλυκιά αίσθηση, μία ιδανική μελαγχολία κι ένα υπαρκτό παρελθόν.

"Αρνητικό" τίποτα... Είναι αυτό το ανεξήγητο που μας επηρεάζει, αλλάζει αναπάντεχα την ψυχολογία μας. Αναπάντεχα κι ανεξήγητα. Ένα τίποτα που έχει τη δύναμη να μας αποκόψει από το περιβάλλον και να μας κρατήσει για όσο εμείς του το επιτρέψουμε. Είναι τίποτα, γιατί δεν υπήρξε ποτέ παρά μόνο στο μυαλό μας κι είναι αρνητικό γιατί προκαλεί ξαφνικά δάκρυα, έντονη μελαγχολία και μία μόνιμη τάση φυγής. Κι είναι διπλά αρνητικό, γιατί κουράζει τους γύρω μας, τους μπερδεύει, τους "υποβιβάζει".

Απόλυτο τίποτα... Είναι το τίποτα που δεν έχει τίποτα απολύτως, δεν κρύβει τίποτα, δεν προκαλεί τίποτα, δε δικαιολογεί τίποτα. Είναι το τίποτα, για το οποίο τρέφουμε δέος, φόβο, ανησυχία κι αμφιβολία. Είναι το σκοτάδι που δεν αντέχουμε. Είναι το τίποτα που μας μηδενίζει, μας εξισώνει μαζί του. Είναι το τίποτα που μας αναιρεί, μας τρελαίνει. Είναι το τίποτα, που μας αποκαλύπτει το τίποτά μας.
Αλίμονο!

9 comments:

Anonymous said...
This comment has been removed by a blog administrator.
Anonymous said...

Κάποτε είχα προσπαθήσει να σου εξηγήσω το "απόλυτο τίποτα", μα οι γραμμές και οι λέξεις σου το εξήγησαν τελικά...

Ίσως να είναι από τα λίγα πράγματα στη ζωή που χρειάζεται μονάχα να το προσπερνάς. Να το αφήνεις να κάνει την πορεία του σε σένα και μετά να φύγει(;).

Κακή συμβουλή και κακή αντιμετώπιση ακούγεται το παραπάνω, μα δεν έχω άλλα λόγια. Αν ποτέ βρω μια έξοδο, θα τα αναιρέσω όλα σε αυτό εδώ το blog!

Καλησπέρα! :)

Γιάννης Παππάς said...

Αρνητικό τίποτα ίσον χαρά
Θετικό τίποτα λύπη
Απόλυτο τίποτα ίσως η μήτρα που κυοφορεί τα πάντα

SDRyche said...

Το σκοτεινό σημείο στις μορφές του τίποτα είναι ότι εύκολα μπορείς να περάσεις από τη μία στην άλλη χωρίς καν να το καταλάβεις. Ενδεδειγμένη διαδρομή για διέξοδο δεν υπάρχει. Το μόνο που πρέπει να κάνει κανείς είναι να μην κοροϊδεύει τον εαυτό του. Και σιγά σιγά το κενό θα αρχίσει να γεμίζει από μόνο του..

Vicky said...

@ ταξιδιώτης
Την καλησπέρα μου! Να το αφήνεις να πηγαίνει όπου θέλει. Αν όμως επιστρέφει, είναι απαραίτητη μία λύτρωση. Την βρίσκεις;

@ γιάννης παππάς
Καλώς όρισες! Αυτές οι ισότητες μάλλον αναφέρονται σε σχέση με τον εαυτό μας, γιατί δε βλέπω με ποιο τρόπο θα μπορούσε το "αρνητικό" τίποτα να είναι χαρά σε κάποιον άλλον.

@ SDRyche
Διαδρομή πράγματι δεν υπάρχει, κι αν υπάρχει δεν την έχω βρει ακόμα. Ωστόσο, το κενό πράγματι γεμίζει; Και πράγματι αναζητούμε μία οριστική διέξοδο;

Anonymous said...

Πολλά πραγματα είναι το Τιποτα..
όπως και το πότε πολύς καιρός..
καλο σου απογευμα..
Νομιζω πως γύρισα...

Vicky said...

@ ενα Ρ. κσι τιποτα παραπανω
Καλώς επέστρεψες. Ελπίζω όλα καλύτερα.
Ίσως να είναι κι έτσι και κάθε προσπάθεια κατηγοριοποίησής του να είναι άστοχη. Ας παραμείνει η αφορμή για μία αρχή μόνο.
Ελπίζω να σε βλέπουμε συχνά. :)

Από μικρό κι από τρελό said...

Δεν θα μπορούσε κανείς να ερμηνεύσει καλύτερα το τίποτα....
Πραγματικά.

Καλώς σε βρήκα!


Τα φιλιά μου!

Vicky said...

@ από μικρό κι από τρελό
Καλώς όρισες, να είσαι καλά! :)