Εσείς θα σκέφτεστε το μέλλον κι εγώ το ίδιο.
Μα θα είναι ένα μέλλον διαφορετικό.
Ξέρεις, δε θα βγει όλη η ζωή στη μοναξιά.
Οπότε, θα χρειαστούν θυσίες.
Και δεν ξέρω ακόμα τί είμαι διατεθειμένη να εγκαταλείψω.
Δεν ξέρω τί είμαι διατεθειμένη να ανεχτώ.
Ο κόσμος έχει πολλές αδυναμίες που με κουράζουν.
Και στην προσπάθειά μου να τους κρατάω ψηλά,
χάνομαι μερικές φορές.
Είναι που δε βλέπω τελικά και κάποια ουσιαστική αλλαγή.
Αναρωτιέμαι μήπως ο σκοπός μου είναι τελικά λανθασμένος.
Μήπως δε ζύγισα σωστά τα πράγματα.
Δεν καταλαβαίνουν όμως, ή δε θέλουν να καταλάβουν.
Δεν μπορώ να προσπαθώ για πάντα.
Κι αφού το τέλος θα έρθει κάποια στιγμή, δεν το βλέπουν;
Μάλλον δίνω λάθος εντύπωση.
Και μάλλον σου λέω πάλι τα ίδια.
Μάλλον... Μάλλον είμαι μικρή, πολύ μικρή ακόμα.
Κατερίνα
1 comment:
μην περιμενεις η κατερινα να μεγαλωση.πρεπει η βικυ να την βοηθησει,να ξεπερασει την ιδια.
?
:)
Post a Comment