Ψευδαισθήσεις

Συνήθως, κλαίει για τους άλλους. Μα υπάρχουν και κάποιες μέρες, όχι συχνά, που κλαίει για τον εαυτό του. Όλη του η ζωή ήταν μια προσπάθεια για ανάσα.

Συνήθως, κλαίει για τον εαυτό του. Μα υπάρχουν και κάποιες μέρες, όχι συχνά, που κλαίει για τους άλλους. Όλη του η ζωή, ήταν μια προσπάθεια για αλλαγή.

Πίστευε στους ανθρώπους. Κι αν εκείνοι δεν επιβεβαίωναν τις προσδοκίες του, τους απομάκρυνε σιωπηλά. Το περίεργο είναι, πως σπάνια κάποιοι αρνήθηκαν αυτή την απομάκρυνση. Σπάνια διεκδίκησαν κάτι περισσότερο από όσα πρόσφερε. Αδυναμία, αδιαφορία ή συνειδητοποίηση;

Πίστευε σε ορισμένους ανθρώπους. Και μπορούσε να γίνει αγρίμι για χάρη τους. Οι υπόλοιποι, ήταν μια ευκαιρία να ταλαιπωρεί τον εαυτό του, να το γελιοποιεί και να διασκεδάζει τους άλλους. Οι άνθρωποι τον θέλανε κοντά τους. Ανάγκη, περιέργια ή φόβος;

Εκείνος, χωρίς όνειρα, χωρίς προσδοκίες. Ήξερε τις δυνατότητες των γύρω του. Με τους κοντινούς του αυστηρός, απαιτητικός και συγκαταβατικός. Με τους υπόλοιπους, μόνο συγκαταβατικός. Οι απαιτήσεις του από τη ζωή λίγες και μάλλον απροσδιόριστες. Σε διαρκή αναζήτηση ανθρώπων.

Εκείνος με όνειρα, με στόχους. Ήξερε τις δυνατότητες των γύρω του. Σχεδόν ήξερε κι εκείνους. Με τους κοντινούς του αυστηρός, ανασφαλής και προστατευτικός. Με τους υπόλοιπους, μόνο απαξιωτικός. Οι απαιτήσεις του απ' τη ζωή λίγες και καλά προσδιορισμένες. Σχεδόν εκπληρωμένες.

Ο παρατηρητής. Ο φοβισμένος.

Ο μαχητής. Ο λαβωμένος.

Αυτός.

Και το είδωλό του.