Άλλη Λύση;

Γίνεται να χάσεις τον εαυτό σου; Γίνεται να γίνεις άλλος;
Γίνεται, πώς δε γίνεται. Το ερώτημα όμως παραμένει.
Γίνεται να χάσεις τον εαυτό σου;
Ή είναι όλα αυτά κομμάτι σου; Και τα όμορφα, και τα άγρια, και τα ήρεμα,
και τα σκοτεινά, και τα παιδικά, και τα φωτεινά, και τα αδυσώπητα;
Κι αν είναι έτσι, πώς μπορούν να συνυπάρχουν;
Κι αν είναι έτσι, πώς διαφορετικοί άνθρωποι ενεργοποιούν διαφορετικά κομμάτια;
Κι αν είναι έτσι, πώς και σου λείπει η νύχτα;
Κάποτε ήταν πιο δύσκολα, αλλά πιο ξεκάθαρα. Έβλεπες.
Τώρα που είναι πιο εύκολα, γιατί βουλιάζεις; Τί αναπολείς; Τί ζητάς;
Ω ναι... Ξέρω τι ζητάς. Να βρεις τον εαυτό σου.
Γιατί όντως γίνεται και να τον χάσεις. Όσα συνυπάρχουν,
χρειάζεται να ισορροπούν. Κι εσύ έχασες την ισορροπία σου.
Μα... δε γίνεται να φέρεις και τα πάνω-κάτω.
Μια επανάσταση είναι άδικη.
Στο κάτω-κάτω, προς το φως γέρνει η ζυγαριά. Τί σκαλίζεις το
σκοτάδι (σου);