Βόλτα

Λίγο μετά τη μία το βράδυ, θα σηκωθείς από το κρεβάτι. Θα κοιτάξεις έξω από το παράθυρο, θα σηκώσεις το κεφάλι στον ουρανό και θα προσπαθήσεις να διακρίνεις τα αστέρια. Ύστερα από ένα λεπτό θα χαμηλώσεις το βλέμμα και θα το αφήσεις να περιπλανηθεί μέσα στο δωμάτιο. Θα χαμογελάσεις μελαγχολικά και τρυφερά στο πρόσωπο που φωτίζει το φως της νύχτας. Θα σταθείς για μερικά λεπτά αναποφάσιστος. Τελικά, θα ντυθείς και θα βγεις για μια βόλτα. Η ήπια δροσιά και το ελάχιστο αεράκι θα σε ανακουφίσουν και θα οδηγήσουν τα βήματά σου στο ρυάκι. Θα σταθείς στην άκρη, θα αφήσεις το μυαλό σου να γεμίσει μόνο από τον ήχο του. Θα καθίσεις στο χώμα, θα το μπλέξεις στα χέρια σου και θα κλείσεις τα μάτια σου. Τελικά, θα κάνεις κρεβάτι σου τη γη. Θα ξαπλώσεις ανάσκελα, και το ρίγος θα σε κάνει να ανοίξεις τα μάτια σου βγάζοντας ένα αυθόρμητο κι απρόσμενο γέλιο. Θα χαζέψεις ακόμα μια φορά το νυχτερινό ουρανό. Αυτή τη φορά έχει προετοιμαστεί. Είναι πιο γιορτινός, πιο φωτεινός, πιο ζωηρός και σίγουρα πιο ελεύθερος. Σε δέχεται και σε ξεναγεί απεριόριστα, κι όσο βαθιά τυχόν θες εσύ να φτάσεις. Αφού περιπλανηθείς αρκετά, θα επιστρέψεις ακόμα μια φορά στο εδώ. Θα σηκωθείς και θα περπατήσεις ξυπόλητος κατά μήκος, βρέχοντας τις πατούσες σου. Ένα σωρό άσχετες κι ασύνδετες σκέψεις θα σε προσπερνάνε. Εσύ σ' ένα σοκάκι πεζός κι αυτές τέρμα αριστερά σε αυτοκινητόδρομο. Δε βαριέσαι, το έχεις συνηθίσει. Θα τις αφήσεις να τρέξουν, να ξεδώσουν, να σε εκδικηθούν για λόγους που κι αυτές ακόμα αγνοούν. Ίσως και για λόγους που κατασκεύασαν, ανυπόστατους έξω από αυτές. Θα τις αφήσεις να σε αδειάσουν, κι αυτή η λύτρωση θα σε φέρει πίσω στο δωμάτιο από το οποίο ξεκίνησες. Μπαίνεις περπατώντας στις μύτες κι επαναλαμβάνεις τα βήματα, να κλείσεις το τελετουργικό. Πλησιάζεις το παράθυρο, κοιτάς τα αστέρια, χαμογελάς στο πρόσωπο που φωτίζει πλέον το ξημέρωμα κι επιστρέφεις στο κρεβάτι.