Μνήμες Εκπαίδευσης

Προχθές χρειάστηκε να ξενυχτήσω. Είχα μία εργασία να παραδώσω κι έπρεπε να τελειώσω όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Βγήκα έξω, να συζητήσω το περιεχόμενο της εργασίας με ένα φίλο μου. Ήταν όμορφα. Βέβαια, κοιμήθηκα τελικά ελάχιστα και τώρα νιώθω το κρεβάτι μου ήδη να με καλεί. Συζητάγανε στο δίπλα τραπέζι μια παρέα νεαρών παιδιών. Τρία αγόρια κι ένα κορίτσι. Το κυρίως θέμα τους, η διδασκαλία.

Φαντάζομαι, πως τουλάχιστον δύο από αυτούς θα έκαναν μάθημα σε κάποιο ή κάποια παιδιά. Περιέγραφαν καταστάσεις από τις αίθουσες, γελούσαν, σχολίαζαν, προβληματιζόντουσαν. Αναρωτιόντουσαν τί άλλο να μπορεί να κάνει ένας καθηγητής για να ενεργοποιήσει το μαθητή. Η αλήθεια είναι πως ήμουν πάντα συνεπής μαθήτρια. Έτσι, κανένας από τους καθηγητές μου δεν είχε πρόβλημα να με "στρώσει", όπως συνηθίζεται να λέμε.

Ωστόσο, τους περισσότερους τους βαριόμουν. Μου έκαναν μάθημα και ήθελα να τελειώνει η ώρα να φύγω. Ή, ακόμα χειρότερα, ήθελα να νιώσω πως λέει κάτι αξιόλογο ώστε να με κάνει να προσέξω. Δε θα έλεγα πως τα κατάφεραν ιδιαίτερα. Υπήρξαν βέβαια κι οι εξαιρέσεις, ή ορισμένες αναλαμπές σε κάποιους από αυτούς. Παρήγορο.

Ξεχώρισα 3 καθηγητές στα σχολικά μου χρόνια. Ένας μαθηματικός, μία φιλόλογος και ένας φυσικός. Η διάταξή τους δεν παίζει ρόλο, τους έβαλα αλφαβητικά ως προς το επάγγελμα. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν... από το τέλος.

Ο φυσικός, ήταν ένας ήρεμος (φαινομενικά) άνθρωπος, με γκρίζα μαλλιά κι έντονα, μικρά καφέ μάτια. Ιδιαίτερα μεθοδικός στη δουλειά του, πληρέστατες σημειώσεις και πληθώρα ασκήσεων. Είχε έναν τρόπο να σου κάνει σχετικά γρήγορα πλήρως κατανοητό το αντικείμενο. Είχε αρκετές απαιτήσεις. Αυστηρή μορφή, αλλά δε φαινόταν.

Φώναζε αρκετά συχνά και είχε φοβερή αντίληψη. Πιστεύω, πως με εξαίρεση κάποιες περιπτώσεις, μπορούσε πολύ εύκολα να σε καταλάβει. Απίστευτα εγωιστής, ακόμα και με τους μαθητές του. Δύσκολος άνθρωπος, αδιάλλακτος. Όλα αυτά όμως τα καταλάβαινες αν σου έκανε τη χάρη να συζητήσει λίγο μαζί σου, σε σοβαρές και ειλικρινείς βάσεις. Θα έλεγα πως αναπτύξαμε μία ιδιόμορφη σχέση.

Μου έμαθε πως μπορεί πολλοί να νοιάζονται για εμάς, αλλά δεν ξέρουν καλύτερα από τον εαυτό μας τί θέλουμε. Επίσης, μου έμαθε πως υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι αν απορρίψεις μία πρότασή τους, σε θεωρούν τόσο χαζό που σταματάνε να σου μιλάνε για αρκετό διάστημα. Ευχαριστώ, κύριε Γ.Κ.

Η φιλόλογος τώρα. Ήταν μία κοντούλα, σχετικά, γυναίκα. Σγουρά μαλλιά και στρογγυλό πρόσωπο. Συμπαθής. Προσπαθούσε συστηματικά να κάνει τη δουλειά της όσο καλύτερα μπορούσε. Αγαπούσε το επάγγελμά της, ενδιαφερόταν για τα παιδιά και δε στεκόταν μόνο στη σχέση "ανταλλαγής γνώσεων" μ' αυτά. Την απασχολούσε και ο ψυχικός τους κόσμος.

Επίσης ήρεμη, και πάντα με όρεξη. Όταν κουραζόταν είτε από τους μαθητές είτε από κάποιους εξωτερικούς παράγοντες φαινόταν στο πρόσωπό της. Της άρεσε η λογοτεχνία και έκανε πολύ καλή ανάλυση σ' αυτήν. Έδινε στα κείμενα και στα ποιήματα, άλλη διάσταση. Δίδαξε κι ως μάθημα επιλογής, ένα μάθημα ψυχολογίας. Η ερώτησή της την πρώτη ώρα, με κέντρισε για όλη τη χρονιά:
- Γιατί επιλέξατε αυτό το μάθημα;
Ακολούθησαν διάφορες απαντήσεις, δε θυμάμαι ποια ήταν η δική μου. Στο τέλος λέει:
- Νομίζω πως το επιλέξατε επειδή θέλετε να γνωρίσετε καλύτερα τον εαυτό σας.

Μου έμαθε να προσέχω τις αντιδράσεις και τα χαρακτηριστικά των άλλων ανθρώπων. Να αναλύω τα όποια έργα λίγο περισσότερο από το άμεσο, να ψάχνω παραλληλισμούς. Κι επίσης, πως υπάρχουν άνθρωποι που νοιάζονται. Το έμαθα από αυτήν. Ευχαριστώ, κυρία Ζ.Κ.

Τέλος, ο μαθηματικός. Αψυχολόγητος άνθρωπος. Μου πήρε πολύ καιρό να δημιουργήσω μία πρώτη άποψη, κι ακόμα την τροποποιώ. Νευρικός επίσης, αεικίνητος. Σγουρά μαλλιά, αν και είχε μία μικρή καραφλίτσα. Ατίθασα φρύδια αν κι όχι πολύ πυκνά. Πράσινα μάτια, συνήθως γελαστά. Ψηλός και πειραχτήρι. Μπορούσε να προκαλέσει σαματά σε 3 τμήματα από μία φράση του. Καλοπροαίρετα πάντα.

Στο μάθημά του καλός. Ακολουθούσε μία σειρά, την οποία όμως έπρεπε να παρακολουθείς την ώρα της παράδοσης. Δεν είχε τις σημειώσεις που έκανε ο φυσικός ας πούμε, ούτε τις λεπτομέρειες της ανάλυσης που έκανε η φιλόλογος. Ζητούσε από σένα να συμπληρώσεις τα κενά, να τα ανακαλύψεις και να θέσεις τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν. Απαιτητικός, αλλά ευαίσθητος.

Μου έμαθε να αγαπάω τα μαθηματικά, και να σκέφτομαι μέσα σε αυτά. Ακόμα, μου δίδαξε πως αν κάποιος άνθρωπος θέλει να μας βοηθήσει θα το κάνει ακόμα κι αν εμείς αρχικά το θεωρούμε μεγάλη θυσία. Μου έμαθε πως υπάρχουν πρόσωπα, που κρύβουν περισσότερα από όσα ίσως φανταζόμαστε και περισσότερα από όσα θα νομίζαμε πως αντέχουν. Ευχαριστώ, κύριε Κ.Μ.