21 November 2008

"Το Αμάρτημα της Μητρός μου"

Κι όσο οι άνθρωποι θα κρύβονται και θα φοβούνται, όσο θα τρέμουν περισσότερο την τιμωρία από το λάθος, θα θρηνούμε θύματα.

Το βάρος καθενός από εμάς, πέφτει καταπέλτης στους ώμους των κοντινών μας ανθρώπων. Αποδέκτες των λαθών και των φόβων μας, φθήρονται. Επειδή εμείς είμαστε ανίκανοι να κάνουμε καλά τον εαυτό μας, φορτώνουμε σκέψεις κι ενοχές εκείνους που μας αγαπούν. Και για να μη μας στεναχωρήσουν, τελικά αυτοκαταστρέφονται.

Αδύναμοι άνθρωποι. Άρρωστοι.






Πολύ όμορφη παράσταση, παίζει στο θέατρο τέχνης Καρολου Κουν. Ειδική τιμή εισητηρίου για άτομα ηλικίας κάτω των 25 ετών αλλά και για φοιτητές. Ερμήνειες πολύ καλές. Αν είστε από αυτούς που "νιώθουν" ό,τι βλέπουν, αυτή η παράσταση θα σας δακρύσει. Έχει κρατηθεί η γλώσσα του κ. Γεωργιου Βιζυηνού, και με εξέπληξε ευχάριστα. Ο απολαυστικός κύριος Ηλ. Λογοθέτης, είχε μόνο ένα "μειονέκτημα". Μιλούσε κάποιες φορές αρκετά γρήγορα, και θεατές μη εξοικειωμένοι έστω στα παιδικά τους χρόνια με τη διάλεκτο αυτή, αδυνατούσαν να παρακολουθήσουν κάποια από τα λόγια του.




Σύνδεσμος εικόνας: 1


5 comments:

Yannis Zabetakis said...

ναι θα θρηνούμε θύματα από τον φόβο...
σήμερα στο δικαστήριο...έμαθα ότι πέθανε ένας νέος άνθρωπος από καρκίνο [44 χρονών...], γιος ενός μάρτυρα της δίκης...

φόβος?
πώς θα σπάσουμε τον φόβο της μάζας?

Anonymous said...

όμορφη παράσταση, ένοιωθες μέρος της..

Vicky said...

yannis zabetakis,
δεν έχω ιδέα πως θα τον σπάσουμε. Δεν έχω καν καταλήξει με σιγουριά ακόμα στον αν σπάει.


θεατής,
σα να λέμε "στο ίδιο έργο θεατές"; Ήταν πράγματι όμορφα..

Anonymous said...

Δεν υπάρχουν άρρωστοι άνθρωποι. Μονάχα αδύναμοι. Στην περίπτωση αυτοί είναι αδύναμοι και οι δύο. Και εκείνος που φορτώνει με ενοχές κάποιον, με σκοπό την προσοχή του, μα και εκείνος που επιλέγει να αυτοκαταστραφεί. Διότι θέλει μεγαλύτερη δύναμη να δείξεις σε κάποιον την άρνηση!

Καλησπέρα! :)

Vicky said...

Και δείχνοντας άρνηση, δείχνεις άραγε και την αγάπη;