Οι άνθρωποι κάνουμε παρόμοιες ζωές, αν μπορεί κανείς να το πει έτσι. Ξεκίνησα να διαβάζω ένα μυθιστόρημα του Δημήτρη Μπουραντά. "Όλα σού τα 'μαθα, μα ξέχασα μια λέξη". Να σας πω την αλήθεια, το αγόρασα επειδή αναφέρθηκε σε μία συζήτηση. Τις φορές που το είχα δει στα βιβλιοπωλεία, δεν του έριξα ούτε ματιά παραπάνω. Ο τίτλος, παραήταν.. λυρικός. Μου θύμιζε τα γνωστά βιβλία με δακρύβρεχτες ερωτικές ιστορίες που βλέπω κάθε χρόνο να διαβάζουν το καλοκαίρι οι γυναίκες κάθε ηλικίας στις παραλίες.
Το γεγονός και μόνο πως ένα βιβλίο έρχεται στην παραλία, είναι αρκετό για να με κάνει να μην το ξεχωρίσω από τα υπόλοιπα. Δεν έχω κάτι με τη συγκεκριμένη κατηγορία μυθιστορημάτων. Έχω διαβάσει αρκετά κι από αυτά. Απλά, είναι για συγκεκριμένο λόγο. Ευχάριστα, χαλαρά διαλείματα.
Εν πάση περιπτώσει, το συγκεκριμένο βιβλίο λοιπόν, εξαιτίας του τίτλου επαναλαμβάνω, μου δημιούργησε αυτήν την εικόνα. Δε το γύρισα λοιπόν καν στο πίσω μέρος, να διαβάσω τις πληροφορίες σχετικά με αυτό.
Φέτος το καλοκαίρι η συζήτηση επέστρεφε πολλές φορές γύρω από μένα και το τί θα κάνω τα επόμενα χρόνια, για ποιο λόγο θα κάνω ό,τι κάνω και γιατί να το κάνω εκεί και όχι αλλού. Σε μία από αυτές τις συζητήσεις, με κάπως ευρύτερο αντικείμενο, μία φίλη της μητέρας μου αναφέρθηκε στο συγκεκριμένο βιβλίο. Κι έτσι αποφάσισα να το αγοράσω. Είδα μάλιστα πως τιμήθηκε και με το βραβείο αναγνωστών το 2008.
Είμαι ακόμα στις πρώτες σελίδες. Κι ενώ δεν ξέρω τί ακριβώς γίνεται, οι περιγραφές φαίνονται τόσο γνώριμες. Σα να διαβάζεις τη ζωή ανθρώπων που ξέρεις καλά. Του εαυτού σου, του καθηγητή σου, της οικογένειάς σου. Των συμμαθητών, συμφοιτητών και φίλων σου. Κι όλα αυτά, τόσο ξεκάθαρα, σα να διαβάζεις αυτοβιογραφικό βιβλίο, περίτεχνα διακοσμημένο και κατάλληλα εμπλουτισμένο. Άλλωστε, όταν κάνεις κάτι επειδή το αγαπάς, δεν μπορείς να το αφήσεις έξω, από οποιαδήποτε προσπάθεια έκφρασής σου.
Λίγο διαφορετική η σημερινή ανάρτηση, κλείνω με μία παράθεση από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:
Αν είχαμε δύο ζωές, δε θα σκεφτόμουν ποτέ να γράψω τούτο το μυθιστόρημα.
Δε θα ωφελούσε ούτε εσάς ούτε εμένα.

No comments:
Post a Comment