17 April 2010

Ακούω


Θα έρθεις; Δεν μπορώ.
Θα με πάρεις; Θα σε πάρω.
Είσαι καλά; Σχεδόν.
Τί έχεις; Δεν ξέρω.
Δεν ξέρεις; Ξέρω.
Γιατί δε λες; Φοβάμαι.
Ποιον; Όλους.
Είναι σοβαρό; Είναι χαζό.
Ε, τότε; Αυτό ακριβώς.
Θα το πεις; Ίσως.
Πότε; Όταν θα 'μαι σίγουρη.
Και θα είσαι ποτέ; Μάλλον όχι.
Οπότε; Δε θα το μάθει.
Δε θα 'πρεπε; Ίσως.
Όχι σίγουρα; Νιώθω αδύναμη, ευάλωτη.
Όλοι μας. Ναι, αλλά εσείς δεν καταλαβαίνετε.
Έτσι νομίζεις; Ναι.
Γιατί; Δε σέβεστε.
Ε; Δεν προστατεύετε.
Δεν ακολουθώ. Ούτε εγώ μάλλον.
Είσαι καλά; Σχεδόν.
Τί να κάνω; Ό,τι θες.
Πώς να βοηθήσω; Ανοίξου.
Μιλάς σοβαρά; Φυσικά.
Κι εσύ; Κι εγώ σιγά-σιγά.
Είναι πιο εύκολο για μένα; Μάλλον όχι.
Ε, τότε; Είναι πιο αναγκαίο για μένα.
Σίγουρα; Δεν ξέρω.

1 comment:

Anonymous said...

Θα προσπαθήσω. Δε θα μπορέσεις.
Θα ισορροπήσω. Μπορεί να πέσεις.
Κι αν πέσω; Θα χτυπήσεις!
Θα ξανανέβω...

Ταξιδιώτης