Μερικές φορές εύχομαι να ζωγράφιζα ωραία. Κι έτσι να μπορούσα να διοχετεύω όλη τη φόρτισή μου σε ένα κομμάτι "χαρτί". Διότι το γράψιμο, δεν αποτελεί ιδανική διέξοδο. Από αλλού ξεκινάω, αλλού βρίσκομαι στην πορεία, περνάω από 2, 3 πολλές φορές και 4 διαφορετικούς σταθμούς και αλλού καταλήγω· σχεδόν πάντα. Το αποτέλεσμα είναι γι' αυτό ημιτελές.
Κάποτε, πήγε ένα ταξίδι. Προγραμματισμένο. Κι όταν γυρίσε, δεν ήταν πια ο ίδιος. Θέλεις οι εμπειρίες που μαζέψε, θέλεις τα χρόνια που φορτώθηκε, θέλεις και τα δύο ή και τίποτα από αυτά, πάντως δεν ήταν ο ίδιος. Κι ασφυκτιώντας μες στα παλιά του ρούχα, τα έφθειρε και αναλωνόταν κι εκείνος. Η καθημερινότητα που τόσα χρόνια τον συντρόφευε έμοιαζε πια αγνώριστη, ξένη και πολύ ελλατωματική. Η όποια πιθανή (;) εναλλακτική, λίγο μακρινή και κάπως μίζερη. Κι έτσι χανόταν περιστασιακά. Περιφερόταν σε δρόμους βρεγμένους, που μύριζαν καπνό· και όχι μόνο. Που ήταν πυκνοκατοικημένοι, μα που στα παράθυρα των σπιτιών δεν έβλεπες ποτέ τίποτα. Ακόμα κι οι αυλές ήταν άδειες. Κι όμως, οι φωνές ώρες ώρες ακουγόντουσαν κρυστάλλινες, νόμιζε πως ο κόσμος μάλωνε και διασκέδαζε δίπλα του. Σχεδόν μαζί του. Συχνότερα μάλωνε. Κι ήταν ανεξήγητο το υγρό που γέμιζε τα μάτια του, με αφορμή τις εντάσεις των άλλων. Ήταν ανεξήγητο το πώς τις έκανε δικές του, πόσο συχνά. Έφταιγε άραγε αυτό το ταξίδι;
Θα ήταν σίγουρα αφελές να αναζητήσει τις αιτίες σε ένα μόνο πράγμα. Κι άμα τον δείτε, να του το πείτε. Καθώς εγώ μαζί του συζητάω συνήθως άλλα πράγματα, αυτά μας ξεφεύγουν ασχολίαστα. Η Κατερίνα, όταν αυτός έφυγε για το ταξίδι, τον άφησε κάπου πίσω. Όχι επίτηδες, δεν ήταν για να τον τιμωρήσει. Αλλά ένιωσε πως επιστρέφοντας, μάλλον δε θα την ήθελε κοντά του. Εγώ νομίζω πως κάνει λάθος και πως καλά θα κάνει να τον βρει. Άλλωστε, φαίνονταν να συνεννοούνται καλύτερα οι δυο τους παρά εγώ με τον καθένα τους χώρια. Κι αυτός πάντως, μεταξύ μας, δεν την αναζητάει ιδιαίτερα. Ορισμένες στιγμές μόνο, κι αυτό φευγαλέα, τόσο που δεν προλαβαίνει καν να γίνει θέμα. Και πορεύονται κι οι δυο χαμένοι. Ο ένας χαμένος στον κόσμο, μπερδεμένος κι αβέβαιος, εφαπτομενικά ανασφαλής. Η άλλη, χαμένη από τον κόσμο, σε άγνωστα μέρη, πιθανόν σε αναζήτηση. Αλλά κι αυτό είναι δική μου εικασία.
No comments:
Post a Comment