22 September 2008

Οι άγγελοι μαθαίνουν να πετάνε

Άγγελος μαύρος και λευκός. Χρειάζεται μία ευκαιρία, ένα χέρι για να πετάξει. Και σε βρίσκει. Κοντά σου νιώθει δυνατός. Τα κλειστά φτερά του μοιάζουν έτοιμα να τον σηκώσουν. Κι όλα αυτά χάρη σε σένα. Μα εσύ δεν το βλέπεις. Επικεντρώνεσαι στις μαύρες πτήσεις του. Κολλάς σε λάθος πράγματα και τα ερμηνεύεις με τον πιο άδικο και ψυχοφθόρο τρόπο. Αυτοκαταστροφικός, αντί να ενθαρρύνεις τον άγγελό σου, τον κρατάς από τα πόδια γερά. Τα χέρια σου γύρω του, σαν αλυσίδες. Τα φτερά του παλεύουν να ελευθερωθούν, ν' ανοίξουν και να σου χαρίσουν ένα ταξίδι ονειρικό. Αλλά οι φόβοι σου φαίνεται να υπερισχύουν. Ο άγγελός σου, λευκός και μαύρος, δεν ξέρει προς τα πού να γείρει. Να παλέψει με το μυαλό σου, με τα χέρια σου, με τα δάκρυά σου, με τις αμφιβολίες σου, με τα όνειρά του; Να προσπαθήσει να σου δείξει ξανά και ξανά ή να σε αφήσει να βρεις το δρόμο μόνος σου; Και πάλι, τί θα γίνει με τα δικά σου φτερά; Εκείνα θα ανοίξουν ποτέ; Εσύ πότε θα μάθεις να πετάς;





Μην έρθεις απόψε ξανά να με βρεις δεν θα 'μαι εδώ για κανέναν
Μην έρθεις απόψε την σιωπή μου να δεις θα γράφω τραγούδια θλιμμένα
Μην έρθεις απόψε ξανά να με βρεις θα έχω κρυφτεί σε μιαν άκρη
Να ζω τ' όνειρο μου στην άκρη της γης με χρώμα από φως κι από δάκρυ
Μην έρθεις απόψε ξανά να με βρεις θα έχω κρυφτεί σε μιαν άκρη
Να ζω τ' όνειρο μου στην άκρη της γης με χρώμα από φως κι από δάκρυ

[Εδώ] Στον κόσμο μου θέλω να ζήσω
[εδώ] το φόβο μου πίσω ν' αφήσω
[βροχή] η σκέψη μας πάλι να σβήσει
[σιωπή] ο ήλιος ποτέ δεν θα δύσει
[ξανά] ν' αγγίζω το φως στο σκοτάδι
[φωτιά] να καίει το φιλί κάθε βράδυ
[εδώ] στου ονείρου το φως να γυρνάμε
[εδώ] οι άγγελοι μαθαίνουν να πετάνε

Μην έρθεις απόψε δε θα 'μαι εδώ δεν θέλω να κλάψω για σένα
Φεύγω σε λίγο μακριά να σωθώ δεν θα' μαι εδώ για κανένα
Μην έρθεις απόψε ξανά να με βρεις θα έχω κρυφτεί σε μιαν άκρη
Να ζω τ' όνειρο μου στην άκρη της γης με χρώμα από φως κι από δάκρυ
Μην έρθεις απόψε ξανά να με βρεις θα έχω κρυφτεί σε μιαν άκρη
Να ζω τ' όνειρο μου στην άκρη της γης με χρώμα από φως κι από δάκρυ

[Εδώ] Στον κόσμο μου θέλω να ζήσω
[εδώ] το φόβο μου πίσω ν' αφήσω
[βροχή] τις σκέψεις μας πάλι να σβήσει
[σιωπή] ο ήλιος ποτέ δεν θα δύσει
[ξανά] ν' αγγίζω το φως στο σκοτάδι
[φωτιά] να καίει το φιλί κάθε βράδυ
[εδώ] στου ονείρου το φως να γυρνάμε
[εδώ] οι άγγελοι μαθαίνουν να πετάνε

Στίχοι: Στάθης Αρτινός
Μουσική:
Στάθης Αρτινός
Πρώτη εκτέλεση: Στάθης Αρτινός

3 comments:

Anonymous said...

Ο άγγελος πρέπει να κρατήσει τα στοιχεία εκείνα που δίνουν δύναμη στα φτερά του και να πετάξει. Να τα ζήσει και να τα αφομοιώσει.

Το ότι θα φύγει δε δηλώνει εγκατάλειψη. Δείχνει ότι ψάχνει να βρει και να ελευθερώσει την δική του εσωτερική δύναμη. Αυτή τη δύναμη που τότε θα έχει ουσία να μεταδώσει! Τότε θα είναι, και κατ'ουσίαν πια, άγγελος!

SDRyche said...

Μπορεί να μην έχει άμεση σχέση αλλά διαβάζοντας την ανάρτηση μου ερχόταν στο μυαλό το παρακάτω τετράστιχο, για τις εσωτερικές μάχες που μπορεί να δίνουμε καθημερινά.

Little angel go away
Come again some other day
The devil has my ear today
I'll never hear a word you say

Vicky said...

Ταξιδιώτη,
πράγματι ο άγγελος πρέπει να βρει τον τρόπο να το κάνει πράξη. Νομίζω πως θα είναι σύντομα σε καλύτερη θέση. Ίσως και να αρχίσει να τα ανοίγει πάλι σιγά - σιγά.

SDRyche,
μπορεί πράγματι με μία πρώτη σχέση να μη συνδυάζεται άμεσα, αλλά νομίζω πως τελικά είναι μία ακόμα σωστή ερμηνεία. Άλλωστε, σε κάθε κείμενο, ο καθένας μας βλέπει ό,τι περισσότερο έχει ανάγκη.

Να είστε καλά. :)