
Σε πνίγει αυτό. Το σκέφτεσαι συνέχεια, το παλεύεις, το προσπαθείς. Θες να το πεις κάπου, να το μοιραστείς. Ποιος όμως θα ακούσει; Ποιος θα προσπαθήσει να καταλάβει;
Δε θα 'ταν ωραία να είχα κάποιον άγγελο; Να είναι δίπλα μου όλη την ώρα. Να μπορώ όποτε εγώ θέλω να του μιλάω. Να έχω δηλαδή κάποιον να μιλάω. Θα λέω τις σκέψεις μου, όλα όσα με απασχολούν, μου αρέσουν, με παιδεύουν. Αλλά φυσικά, να με προσέχει κιόλας. Εννοείται αυτό, είναι η δουλειά του.
Σε παραλύει αυτό. Το σκέφτεσαι συνέχεια, το παλεύεις, το προσπαθείς. Θες να το πεις κάπου, να το μοιραστείς. Ποιος όμως θα ακούσει; Ποιος θα προσπαθήσει να καταλάβει;
Θα είχα έναν άγγελο κι αυτός θα έκανε ό,τι του ζητούσα. Θα γινόταν η σκιά μου και θα μαλώναμε όπως φαίνεται στα cartoons, όταν θα μου μίλαγε αυτός στο ένα αυτί κι ο αντίπαλός του στο άλλο. Και θα μου κράταγε μούτρα. Αλλά μετά πάλι θα με συγχωρούσε και θα πλησίαζε. Κι εγώ θα τον έδιωχνα και θα τον φώναζα όποτε τον χρειάζομαι. Κι αυτός δε θα θύμωνε, ούτε θα με παρεξηγούσε. Γιατί αυτός θα καταλάβαινε.
Σε φοβίζει αυτό. Το σκέφτεσαι συνέχεια, το παλεύεις, το προσπαθείς. Θες να το πεις κάπου, να το μοιραστείς. Ποιος όμως θα ακούσει; Ποιος θα προσπαθήσει να καταλάβει;
Και μία μέρα, θα με εγκατέλειπε για τα καλά. Δε θα ξαναγύριζε, γιατί δε θα με άντεχε άλλο. Θα μου είχε προσφέρει τόσα πολλά, όμως εγώ, όπως συνήθως, θα έβλεπα μόνο τις φορές που μου πήγε κόντρα. Θα νόμιζα πως μου ανήκει και πως θα με ανέχεται ό,τι και να κάνω. Θα τον κακομεταχειριζόμουν και θα τον κούραζα. Στο τέλος θα τον είχα τόσο πολύ απογοητεύσει, που θα τα έβαζε με τον εαυτό του. Πως είναι ένας άχρηστος άγγελος, αφού τίποτα δεν κατάφερε με μένα.
Σε κατέχει αυτό. Το σκέφτεσαι συνέχεια, το παλεύεις, το προσπαθείς. Θες να το πεις κάπου, να το μοιραστείς. Ποιος όμως θα ακούσει; Ποιος θα προσπαθήσει να καταλάβει;
Θα θυμώσει μαζί μου πολύ, μα περισσότερο με εκείνον. Κι αποκαμωμένος από την προσπάθεια, την απογοήτευση και τον πόνο θα πάρει το δρόμο. Αυτόν, που τόσο καιρό παλεύω να αποφύγω. Αυτόν που με πνίγει, με παραλύει, με φοβίζει. Αυτόν, που τελικά με έχει κάνει κτήμα του, όσο κι αν δεν το θέλω. Αλλά μόνο τότε θα συνειδητοποιήσω πόσο βλάκας είμαι. Μόνο τότε θα δω καθαρά. Γιατί τώρα... Τώρα θέλω έναν άγγελο!
Χάνεις, υποχωρείς και απογοητεύεις.

Σύνδεσμοι εικόνων: 1, 2.
Η πρώτη εικόνα είναι πίνανας ζωγραφικής του Hugo Simberg, με τίτλο "The Wounded Angel".
7 comments:
Σχέση αγάπης και μίσους....χμ...
δύσκολη περίπτωση....
Καλό σου βράδυ χρυσό μου
Καλημέρα, να είσαι καλά. :-)
Όλοι θα θέλαμε έναν άγγελο δίπλα μας.
Τελικά όμως μάλλον δεν τον χρειαζόμαστε..
Τον χρειαζόμαστε. Έστω και αν τον πλάθουμε! Διότι όλοι ψάχνουμε ένα στήριγμα, ακόμη κι αν το δίνουμε οι ίδιοι στον εαυτό μας, με έναν τέτοιο τρόπο...
Καλησπέρα! :)
Με λίγα λόγια θες μια σχέση με κατανόηση. Μια χαρά κοπέλα είσαι στο χέρι σου είναι να βρεις αυτό που θες.
Υ.Γ.: Ναι είμαι 80χρονος πικρόχολος.
Βίκυ
μα υπάρχει ένας άγγελος δίπλα σου, συνέχεια, νύκτα μέρα.
στάσου μια στιγμή και αφουγκράσου...
τον ακούς?
είναι ο άγγελός σου...
σύντροφος, φίλος, εραστής...
φιλιά
SDRyche,
σχεδόν θα συμφωνήσω. Σχεδόν.. :)
Καλησπέρα!
Ταξιδιώτης,
Σα να λέμε ότι ο άγγελός μας είμαστε εμείς; Πώς γίνεται έτσι να αντέχουμε πάντα;
ggl,
την καλησπέρα μου. Μια χαρά κοπέλα, πράγματι. :-D
yannis zabetakis,
καλησπέρα! Αν υπάρχει δίπλα σε όλους, τότε είμαστε πολύ τυχεροί. Τον κρατάμε κιόλας κοντά μας; Ή κάποια στιγμή τον βαριόμαστε γιατί μας ενοχλεί τόση φροντίδα;
Post a Comment