Χωρίς Θέμα

Ουφ.
Δεν ξέρω πώς να ξεκινήσω.

Ουφ.
Δεν ξέρω για τί θέλω να μιλήσω.

Ουφ.
Είσαι εσύ.

Εσύ που ήρθες πάλι.
Εσύ που με γέμισες όρεξη.
Εσύ που με άγχωσες και που με κέρδισες.

Ουφ.
Είσαι εσύ.

Εσύ που δεν μπορώ να ξεχάσω.
Εσύ που νιώθω.
Εσύ που νοιάζομαι, αγαπάω, προσέχω.

Ουφ.
Είσαι εσύ.

Εσύ που με πόνεσες.
Εσύ που με λάτρεψες.
Εσύ που με άντεξες.

Ουφ.
Είσαι εσύ.

Εσύ που ήσουν πάντα δίπλα.
Εσύ που με συγχώρεσες.
Εσύ που είσαι εδώ.

Ουφ.
Είσαι εσύ.

Εσύ που με ξεχώρισες.
Εσύ που μου πρόσφερες.
Εσύ που περιθωριοποιήθηκες.

Ουφ.
Είσαι εσύ.

Εσύ που δε με ξέρεις.
Εσύ που με εμπιστεύεσαι.
Εσύ που με χρειάζεσαι.

Ουφ.
Είσαι εσύ.

Εσύ που με διαβάζεις.
Εσύ που με σκέφτεσαι.
Εσύ που με προσέχεις.

Ουφ.
Είμαι εγώ.

Αλλά για μένα δε θέλω να μιλώ.
Μόνο μέσα από εσένα.
Εσένα, εσένα, εσένα, εσένα...

Ουφ.
Δεν μπορώ να διαλέξω θέμα.

Ουφ.
Όπως θα έλεγες κι εσύ, δεν υπάρχει θέμα.

Ουφ.
Όλα είναι, όλα είμαι, όλα είσαι.

Τίποτα.